Mijn prachtige dochter.
Jij was zo welkom in mijn leven.
Mijn hart stroomde over van gevoelens van liefde.
Liefde die i k jouw voor altijd Wilde geven.
Liefde die ik zo gemist had in mijn leven.
Mijn liefde heeft jouw omarmd als een wollen deken.
Maar ER waren ook momenten, dat mijn liefde voor jouw ER niet kon zijn.
Op die momenten zat ik gevangen in mijn eigen pijn.
Maar jij gaf mij Dan die liefde die ik op dat moment zo nodig had.
Jij mijn kind gaf mij warmte en geborgenheid.
Dat maakte dat ik ER als moeder weer kon zijn.
Mede daardoor is jouw levenspad niet altijd over rozen gegaan.
Heel veel pijn en verdriet heb jij moeten doorstaan.
En toch moest ik jouw laten gaan.
Laten gaan om op eigen benen te gaan staan.
Maar mijn lieve kind, jouw te moeten laten gaan brak mijn hart
Diep van binnen een verscheurende pijn, alsof jij van mij losgesneden werd.
Maar als ik zie, wat een geweldige moeder jij zelf nu bent.
Hoeveel liefde en warmte jij aan jouw man en kinderen kan geven.
Dan ben ik god zo dankbaar, dat wij dit leven zo hebben moeten beleven.
Om uiteindelijk te komen waar wij nu zijn in ons leven.
Jij mijn kind een prachtige liefdevolle warme vrouw.
Mijn dochter waar ik zielsveel van hou.
Marianne.